Lügatımın Yetmediği Saatler

Belirsizlikten yorulmuş olamanın ağırlığını taşıyorum.
Henüz kazanamadığım şeyleri kaybetme sancısını yaşıyor ruhum.
Neyin ne olduğunu algılayamıyorum,
Artık bir önemi kalmadığını fısıldıyor beynimde bir ses.

Öyle bir dağıldım ki ;
Saç, sakal bir birine girmiş.
Kendime bile saygım kalmamışken
Sana olan sevgimi koruyorum inatla.

Duyularım kapalı sadece sessizliğin içinde gürültü yapıyor beynimi içindeki çınlamalar. Günlerce içmiş hala ayılamamış gibiyim. Beynim çatlıyor, kaburgalarıma batıyor her aldığım soluk. Uykusuz, yemek yemeden yaşamayı öğrenmiş tamamen tükenmiş gibiyim. Sen kendinden taviz vermeyi fedakarlık yapmayı reddeden biriydin. Ve inan seni suçlamıyorum çünkü bende insanlardan koleksiyon yapıp anılarını yazmak için kullanan biriyim.
Sana müteşekkirim aslında aylarca elime almadığım kalemi tekrar almamı sağladığın için teşekkür ederim.

İçimin lisanını anlatmaya çalışırken sana lügatımın yetmediği saatlere denk geliyorum bu ara ki yazarak anlatmak değilde yüz yüze konuşmak isterdim bunları, bunun içinde hiç bir zaman uğraşmayacağım kadar uğraştım.
Bunun adı artık bir vedaya dönüşmek üzere ki bu veda öyle bir şey ki. Trajik bir vedanın içinde gizli bir dram barındırıyor.

Lügatımın Yetmediği Saatler’ için 2 yanıt

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s