Saat 5.40 civarı

Açtığım savaş aslında tam olarak hep ortadaydı. Ufak, ufak yenilgilerimi biriktiriyordu hayat top yekün bir yenilgi sunabilmek için bana. Yalnızlığı bağrıma basıp açık gişe oynadığım sabahlamalarımda güneşi hafif kızarık gözlerle selamlayıp günü yaşamamak, insanlara karışmamak ve hayatıma senden başkasını alabilme ihtimalimi azaltmak için gün boyu uyuyordum öyle fütursuzca. 
Gidicek bir işim yoktu, yetişmem gereken bir yer, yada beni özleyen biri. Uykudan uyandırıp hadi gel bir çay söyleyeyim muhabbet ederiz diyebilecek bir insan zerresi bile bırakmamıştım hayatımda. Hem insanlar gelir, biraz muhabbet eder iki duble bir şeyler içer ve hayatından defolup giderler. Bu yazılı olmayan evren kuralllarındandır. Değişmesini teklif dahi edemezsin, bir muhatabın yoktur çünkü.
Neyse şuan saat 5.40 civarı güneşin doğmasına 5-6 dal sigara kaldı, odada biriken kustuğum dumanın kalıntıları gözlerimi de hafiften kızartmaya başladı, uyku saatim yaklaşıyor. Bu günde senin yerine birinin olabilme ihtimalini kaldırdım aradan. Benim dünyamda tek sen vardın sana kalabalığın arasında bol şanşlar.

– Kayra Görkem Veziroğlu –

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s