Cesur Değil Ruhum

İmkansızlıkların tam ortasında kayboluyorum.
İntihar ipini kendi üretmiş bir fabrika işçisi gibi ruhum.
Kendime ölümler hazırlıyorum,
Ama intihar edenler kadar erdemli ve cesur değil ruhum.
Kuduz bir köpeğin sürüden dışlanması gibi yalnızlığım.
Korkuyorum !
Kemikleri mi sızlatıyor geceleri geçmişimin ağırlığı.
Doğrultamadığım bir ruhu,
Umursamayan tavırlarımla taşımaya çalışıyor kaygısızca hiç ettiğim beden.
İkna olmuyor bilinç altım.
Affetmek bana göre değil.
Kin yiyip kan kusturucam,
Yok olmuş hayatımın temelini atanlara.
Zamanında göğüs kafesimin içine sığmayan Yüreğim tekliyor şu sıralarda,
Nefes alamıyorum, yıllarca dik duran başım göğe bakmakta zorlanıyor artık.
Gece,
Ruhumu bir kefen gibi yırtarak geçiyor.
Kendimi ölüme hazırlıyorum,
Ama intihar edenler kadar erdemli ve cesur değil ruhum.
Ufak, ufak işliyor azrail, kocaman bir şova dönüşecek yitişimi.
Sessiz, sedasız gitmek yakışmaz şimdi bana, en gürültülü halimle terk ediyorum
7 kıtayı,
7 coğrafyayı.

Cesur Değil Ruhum’ için 3 yanıt

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s