En Dip

Dibi gören bir insanı, yalnızlık veya yokluğunla korkutamazsın. İntihar etmek her zaman aklının bir köşesinde durur, ölümü düşleyen bir plan olarak gören insanı neyle korkutabilirsin ki? Huy haline gelmediği sürece azraille dans etmek, o insan dünyanın her yerinde kumar oynayabilir herkesle. Zamanın ve mekanın önemsizleştiği bir beyinde kaygı güdemezsin. Geleceğini elinden alamadığın, geleceğini umursamayan birinden… Read More En Dip

Normal

Kabul etmek gerekiyor belki de sorgulamadan, olduğu gibi yaşamak gerekiyor hayatı. Peki şimdi hangisine inanmalı? “Bilgi en büyük güçtür” sözüne mi yoksa “Cahil kalmak en büyük mutluluk” sözüne mi? Kısa bir sohbet etme fırsatı bulduğum eski bir felsefe öğretmeni, felsefeye daha doğrusu öğrenmeye başlamak istiyorsan gülmeyi unutmalısın demişti. Şimdilerde anlıyorum sanırım keliminin asıl anlamını. Bir… Read More Normal

VAZGEÇİŞ MAKAMININ SON RADDESİ

Bu gece biraz sen varsın aklımdaDudaklarımda anosan tadı ve arap çarşafına sarılmış dandik bir tütün.İmkansızlıklar ilkesinde,Vazgeçiş makamının son raddesinde ruhum. Bu gece biraz daha tükenmek var aklımdaİnce ve uzun kirpiklerinde dar ağacı kurup intihar etmek bu gece ki planım.Ucra köşelerde pervazı kırılmış bir pencere kadarım gözündeSana soğukluktan başka bir şey getirmem artık. Suçu sana atan… Read More VAZGEÇİŞ MAKAMININ SON RADDESİ

Tükeneceğiz

Cehennemin alevlerinin arasında erimeyince buzdan yüreklerimiz,Bir daha sabah kavuşamadığında geceye.Aydınlık, boğulunca gecenin karanlığına,Renkleri yenince ruhumuzun siyahları. İntikam sıcak yenmeye başladığında,Gökyüzü insanlar için ağlamadığında,Oturup bir kahve dahi içemediğimizde ufkun pembeliğinde. Yaralarımız kapanıp ize dönüştüğünde. Çocuk yanlarımız, büyük yanımıza küstüğünde,Herkes ölümü dilediğinde.Tek bir sadaka vermemek için tebessümü unuttuğumuzda.Tükeneceğiz ! Hırslarımıza kurban gidecek ümitlerimiz,Hz.Musa’nın denizi ikiye ayırdığı gibi ellerimizle… Read More Tükeneceğiz

Vazgeçiş Makamı

Ve artık anlamını yitiriyor herşey, ben niye bu kadar çabaladımdan ileriye gidemiyor sorularım şu sıralar. Kalbim ya eksik ya fazla bilmiyorum, karıştırma işte.  Güzelliğinden değil, ruhundan büyülenmiştim ben.  Kalbim paramparça, dizlerimde yalnız geçen çocukluğumdan kalma tomarla yarayla koşturdum sana.  Anlamadın, Anlatamadım, Anlamadılar. Vazgeçiş makamından bir tını kulağımda, gecenin sessizliğine küfredercesine bir uhultulu bir çınlama.  Ayaklarım… Read More Vazgeçiş Makamı

İNTİHAR SAPLANTISI

Doğru bildiklerini arkanda bırakmaya alış,Güvenini kullanan nefret ile karış. Ağır baş dönmelerinin etkisi yorgunluğa bulaş.İçinde kalan ufak yaşama tutun,Tutun ki kaybolmasın gelecek.Yarım kalmış,içine ukde olan anılarla barış. Karış morun her tonuna, intihar saplantına sarıl.Yaşamak adına her şeyi somutlaştır,Soyutlaştır yaşantını.Teorik bilgilere saplama dizeleri,Nesnen kalsın tüm hikayelerin. Gizli bir özne tuttur,Kafiyelerin, uyaklarında boğulsun.Ara sıra yokla saplantılarımı,Hiç olmazsa… Read More İNTİHAR SAPLANTISI

Sonu yok

Yolu kaybetmeden çıkılmıyor bu karanlıktan, Anason her dafasında daha çok kalbime siniyor. Koca bir şehir sövüyor,Koca bir şehir arkandan küfrediyor. Umursamazlık ve fevriliğin sınırında duygular, Ne yana düşsem hep fazla geliyor.Günlerce uyuyom,  Uyandığımda hayatı kaçırma telaşı sarıyor  Adım dahi atamıyorum geleceğe Adım dahi atamıyorum geçmişten ileriye.Birileri dert sarıyor yine, Dertleri ekip çekiyoruz yine en derine.… Read More Sonu yok

Mathilda

İnsanların içinde koca bir yalnızlık, tükenmişlikden ziyade artık umudunu yitirmiş gibi yarınlar. Ne bir yere yetişme çabası içinde gençliğim, ne kaybetme korkusunda. Yitip giden onca gecenin, bölünen uykuların ağırlığı var omuzlarımda. Hasbelkader bir yaşam sürdüm yıllarca, ruhum fazla artık 21 gramdan. Küf kokmuş gençliğim 23’ün ortasında. Dizlerimin ezilmişliği ve fişlenmiş düşüncelerim ile geldim sana. Trajik… Read More Mathilda

Ruhun sevdiğinden vazgeçmek zor.

Ruhun sevdiğinden vazgeçmek zor, kabullenmek gerektirir. İçine ufak pişmanlıklar büyük kırıklıkları doldurmadan insan, Ruhunun sevdiğinden vazgeçmek zor. Sabaha karşı içilen son kadeh şarap, Son nefesten önceki su. İkisi de aynıdır bir bakıma, Biri yaranın yangınını söndürmeye yarar, Diğeri ruhunun yangınına döktüğün son çaresizlik çabası. Bazen aldanış gerekir, Bazen şeytanın sahip olduğundan fazla kıvrak bir zeka.… Read More Ruhun sevdiğinden vazgeçmek zor.

Cesur Değil Ruhum

İmkansızlıkların tam ortasında kayboluyorum.İntihar ipini kendi üretmiş bir fabrika işçisi gibi ruhum.Kendime ölümler hazırlıyorum,Ama intihar edenler kadar erdemli ve cesur değil ruhum.Kuduz bir köpeğin sürüden dışlanması gibi yalnızlığım.Korkuyorum !Kemikleri mi sızlatıyor geceleri geçmişimin ağırlığı. Doğrultamadığım bir ruhu,Umursamayan tavırlarımla taşımaya çalışıyor kaygısızca hiç ettiğim beden.İkna olmuyor bilinç altım.Affetmek bana göre değil.Kin yiyip kan kusturucam,Yok olmuş hayatımın… Read More Cesur Değil Ruhum